FB

Ofiarne wychowanie23 lutego 2018 r.

Dobry wychowawca powinien posiadać odpowiednią wiedzę i rozwijać umiejętności pedagogiczne. Trzeba jednak pamiętać, że naturalne zdolności i talent pedagogiczny nie są jedynymi środkami zapewniającymi owoce wychowania. Św. Paweł zapewnia dziś Kolosan: „Teraz raduję się w cierpieniach za was i ze swej strony dopełniam niedostatki udręk Chrystusa w moim ciele dla dobra Jego Ciała, którym jest Kościół” (Kol 1, 24). Apostoł włącza w pełnione przez siebie dzieło ofiarę cierpienia.(…)

Oblicze Matki Bożej na Jasnej Górze naznaczone jest bliznami. Ich widok sprawia, że Maryja staje się nam jeszcze bliższa w naszych cierpieniach i jako Wychowawczyni skuteczniej przemawia do naszych serc. Modlitwa i ofiara powinny towarzyszyć wychowaniu nie tylko wtedy, gdy wyczerpią się ludzkie środki.

– ks. Marek Studenski

rozwiń wpis »

Odpowiedzialność za przekazywanie prawdy24 stycznia 2018 r.

Drodzy bracia i siostry, w Bożym zamyśle ludzka komunikacja jest istotnym sposobem, aby żyć w komunii. Istota ludzka, będąca obrazem i podobieństwem Stwórcy zdolna jest do wyrażania i dzielenia się tym, co prawdziwe, dobre, piękne. Potrafi opowiedzieć o swoim doświadczeniu i świecie, oraz budować w ten sposób pamięć i zrozumienie wydarzeń. Ale człowiek, jeśli podąża za swoim zarozumiałym egoizmem, może również w sposób wypaczony wykorzystywać zdolność komunikacji, jak to ukazują od samego początku wydarzenia biblijne Kaina i Abla oraz wieży Babel (por. Rdz 4,1-16; 11,1-9). Wypaczenie prawdy jest typowym objawem tego zakłócenia, zarówno w płaszczyźnie indywidualnej, jak i zbiorowej. Natomiast dochowując wierności logice Boga, komunikacja staje się miejscem wyrażania własnej odpowiedzialności w poszukiwaniu prawdy i budowaniu dobra. Dzisiaj, w sytuacji coraz szybszej komunikacji oraz w obrębie systemu cyfrowego jesteśmy świadkami zjawiska „fałszywych wiadomości”, tak zwanych fake news: zachęca nas ono do refleksji i zasugerowało mi poświęcenie tego orędzia tematowi prawdy, podobnie jak to uczynili już wiele razy moi poprzednicy, począwszy od Pawła VI (por. Orędzie 1972: Środki masowego przekazu w służbie prawdy). Chciałbym w ten sposób przyczynić się do wspólnego starania o zapobieganie rozpowszechnianiu fałszywych wiadomości oraz do odkrycia na nowo wartości zawodu dziennikarskiego, a także osobistej odpowiedzialności wszystkich za przekazywanie prawdy. → zobacz całość…

rozwiń wpis »

Poprzeczka12 stycznia 2018 r.

Jednym z zadań wychowawcy jest motywowanie do rozwoju. Dobry nauczyciel potrafi ustawić na właściwym poziomie poprzeczkę i zmobilizować wychowanka do jej pokonania. Takim wychowawcą jest św. Paweł, który zachęca dziś Kolosan: „…szukajcie tego, co w górze, gdzie przebywa Chrystus, zasiadający po prawicy Boga. Dążcie do tego, co w górze, nie do tego, co na ziemi” (Kol 3, 1-2). Apostoł wskazuje horyzont, ku któremu chce prowadzić swych uczniów.

– ks. Marek Studenski

rozwiń wpis »

Jakiego ducha jesteśmy?8 stycznia 2018 r.

Wszyst­kie po­dzia­ły w chrze­ści­jań­stwie wzię­ły się z ja­kie­goś cia­sne­go spoj­rze­nia, że ktoś lub ja­kaś gru­pa, nie umiał wyjść po­za swój punkt wi­dze­nia i utoż­sa­miał go z wo­lą Bo­ga, zaś tym, któ­ry miał in­ne zda­nie, za­czął gar­dzić, a na­wet w imię ja­kichś wyż­szych ce­lów, chciał go po pro­stu znisz­czyć. I czę­sto po­dzia­ły za­czy­na­ły się na po­zio­mie zwy­kłych lu­dzi, a po­tem te na­stro­je ku­mu­lo­wa­ły się i w ten spo­sób pierw­szy krok ku roz­ła­mo­wi stał się do­ko­na­ny. I czy my nie ob­ser­wu­je­my śla­dów po­dob­ne­go po­stę­po­wa­nia w nas sa­mych dziś, w ota­cza­ją­cej nas rze­czy­wi­sto­ści?

Wy­mień­my tyl­ko kil­ka cech któ­re ła­two do­strzec w na­szym ży­ciu in­dy­wi­du­al­nie spo­łecz­nym, a któ­re wła­śnie są za­ląż­ka­mi roz­ła­mów. Jed­ną z ta­kich cech jest utoż­sa­mia­nie swo­je­go wła­sne­go po­glą­du w róż­nych spra­wach – co­dzien­nych, po­li­tycz­nych, re­li­gij­nych (dzie­dzi­na nie jest waż­ne jest to, co dzie­je się w nas sa­mych) – z tym, co jest na­praw­dę. Czy to nie jest na­iw­na za­ro­zu­mia­łość, że to za­wsze ja mu­szę mieć ra­cję? → zobacz całość…

rozwiń wpis »

Prawo do słabości11 grudnia 2017 r.

Uświadomienie sobie przez rodziców roli, jaką mają do spełnienia w procesie kształtowania wnętrza swych dzieci i wpływu jaki wywierają na ich obraz Boga, nie może stać się mobilizacją do wynikających z lęku postaw wykluczających niedoskonałość i prawo do własnej słabości.

– ks. Marek Studenski

rozwiń wpis »

Relacja24 listopada 2017 r.

Z perspektywy całego życia człowieka najważniejsza jest relacja między nim jako dzieckiem a jego rodzicami. Brytyjski psycholog John Bowlby przedstawił w sposób systematyczny i opisał językiem nauki to, o czym praktyka i doświadczenie życiowe mówiły od wieków – przywiązanie dziecka do matki i ojca rzutuje w decydujący sposób na jego dorosłe życie. Jeżeli relacja dziecko-rodzice jest ufna i daje dziecku poczucie bezpieczeństwa i pewności – to jako dorosły człowiek będzie ono w stanie żyć w dojrzały sposób i nawiązywać z innymi dojrzałe więzi.

Decydujące znaczenie ma miłość rodziców, która charakteryzuje się trwałością; bliskość rodziców, ich dostępność emocjonalna i wrażliwość na sygnały dziecka. W sytuacji zaburzonej relacji z rodzicami, człowiek będzie traktował siebie jako niewart miłości, będzie przeżywał ciągły lęk przed odrzuceniem i nie będzie w stanie zaufać ludziom.

0.15MB
rozwiń wpis »

Wychowanie z obfitości serca10 listopada 2017 r.

Nie wszystkie metody wychowawczy mogą być z powodzeniem stosowane w procesie wychowania. Nie da się skutecznie wychowywać poprzez stosowanie systemu kar i nagród. Gdy wychowanek znajdzie się poza kontrolą wychowawcy, powróci do dawnego zachowania, odreagowując to, co przyjmował pod przymusem, czasem nawet nie rozumiejąc sensu stawianych wymagań.

W czasie lekcji religii w klasie pierwszej katecheta mówił dzieciom o grzechu jako nieposłuszeństwie wobec Boga. Jedna z dziewczynek zapytała: „Proszę księdza, a czy jak nikt nie widzi, można grzeszyć?”. To pytanie dziecka dotyka istoty procesu wychowania. Jak wychowywać, by człowiek zawsze, niezależnie od zewnętrznych okoliczności, wybierał dobro a unikał zła?

Jezus (…) daje wskazówkę, w oparciu o którą można sformułować cel przyświecający wszystkim zabiegom wychowawczym: „Dobry człowiek z dobrego skarbca swego serca wydobywa dobro, a zły człowiek ze złego skarbca wydobywa zło. Bo z obfitości serca mówią jego usta” (Łk 6, 45). Kształtując wnętrze dziecka, jego sumienie i w ogóle sferę duchową, rozwijamy w nim to, dzięki czemu będzie stale ukierunkowane na wartości. Tylko dzięki tak rozumianej formacji spotykając się z pokusą, w sytuacji, gdy „nikt nie widzi” a zło dające wymierne korzyści jest na wyciągnięcie ręki, człowiek znajdzie siłę, by oprzeć się pokusie i wybrać dobro. Można to osiągnąć jedynie poprzez świadectwo własnego życia wobec dziecka.

→ zobacz całość…

rozwiń wpis »

Czas i umiar3 listopada 2017 r.

„Usiłowanie narzucenia za jednym razem określonych prawd umysłowi i sercu wychowanka, można by uważać za gwałt i truciznę, ponieważ w ten sposób nic nie może być przyswojone ani przyjęte i powoduje niechęć, która zepsuje przynajmniej część tego dobrego, co już zostało przyswojone. Dla dzieci trzeba mieć czas i umiar.”

– Św. Józef Kalasancjusz

rozwiń wpis »

Co to znaczy, że czuwam?10 października 2017 r.

Co to znaczy «czuwam»? To znaczy, staram się być człowiekiem sumienia. Że tego sumienia nie zagłuszam i nie zniekształcam. Nazywam po imieniu dobro i zło, a nie zamazuję. Wypracowuję w sobie dobro, a ze zła staram się poprawiać, przezwyciężając je w sobie. To taka bardzo podstawowa sprawa, której nie można pomniejszać, zepchnąć na dalszy plan. Nie, nie… Ona jest wszędzie i zawsze pierwszoplanowa. Jest zaś tym ważniejsza, im więcej okoliczności zdaje się sprzyjać temu, abyśmy tolerowali zło, abyśmy łatwo się z niego rozgrzeszali. Zwłaszcza, jeżeli tak postępują inni.

«Czuwam», to znaczy dalej – dostrzegam drugiego. «Czuwam», to znaczy miłość bliźniego, to znaczy podstawowa międzyludzka solidarność.

rozwiń wpis »

Wychowywać z miłością6 października 2017 r.

Prawdziwa miłość do wychowanków jest mądra i wymagająca.
Warunkiem skuteczności wychowania jest to,
by wychowankowie doświadczyli, że są kochani.
Zasada ta obowiązuje zawsze – nie tylko w przypadku dzieci.

– ks. Marek Studenski

rozwiń wpis »
Następna strona »
Portal społecznościowo-informacyjny DEON.plWydawnictwo E-liteFronda.pl - portal poświęconyKonferencja Episkopatu PolskiMiłujcie się! - katolicki dwumiesięcznik ewangelizacyjnyRada Szkół KatolickichŚwiatowe Dni Młodzieży - Kraków 2016Wiara.pl - portal ludzi otwartychDon BOSCO - salezjańskie pismo dla rodziców, nauczycieli i wychowawcówKatecheta - pismo wychowawców katolickichMłodzieżowa Agencja Informacyjna Maika
© RADA SZKÓŁ KATOLICKICH, Skwer Kard. Stefana Wyszyńskiego 6, 01-015 Warszawa, e-mail: biuro@rsk.edu.pl, tel. (22) 530 49 07.
Wsparcie techniczne zapewnia: http://ordigital.pl