FB


Relacja24 listopada 2017 r.

Z perspektywy całego życia człowieka najważniejsza jest relacja między nim jako dzieckiem a jego rodzicami. Brytyjski psycholog John Bowlby przedstawił w sposób systematyczny i opisał językiem nauki to, o czym praktyka i doświadczenie życiowe mówiły od wieków – przywiązanie dziecka do matki i ojca rzutuje w decydujący sposób na jego dorosłe życie. Jeżeli relacja dziecko-rodzice jest ufna i daje dziecku poczucie bezpieczeństwa i pewności – to jako dorosły człowiek będzie ono w stanie żyć w dojrzały sposób i nawiązywać z innymi dojrzałe więzi.

Decydujące znaczenie ma miłość rodziców, która charakteryzuje się trwałością; bliskość rodziców, ich dostępność emocjonalna i wrażliwość na sygnały dziecka. W sytuacji zaburzonej relacji z rodzicami, człowiek będzie traktował siebie jako niewart miłości, będzie przeżywał ciągły lęk przed odrzuceniem i nie będzie w stanie zaufać ludziom.

0.15MB
rozwiń wpis »

Wychowanie z obfitości serca10 listopada 2017 r.

Nie wszystkie metody wychowawczy mogą być z powodzeniem stosowane w procesie wychowania. Nie da się skutecznie wychowywać poprzez stosowanie systemu kar i nagród. Gdy wychowanek znajdzie się poza kontrolą wychowawcy, powróci do dawnego zachowania, odreagowując to, co przyjmował pod przymusem, czasem nawet nie rozumiejąc sensu stawianych wymagań.

W czasie lekcji religii w klasie pierwszej katecheta mówił dzieciom o grzechu jako nieposłuszeństwie wobec Boga. Jedna z dziewczynek zapytała: „Proszę księdza, a czy jak nikt nie widzi, można grzeszyć?”. To pytanie dziecka dotyka istoty procesu wychowania. Jak wychowywać, by człowiek zawsze, niezależnie od zewnętrznych okoliczności, wybierał dobro a unikał zła?

Jezus (…) daje wskazówkę, w oparciu o którą można sformułować cel przyświecający wszystkim zabiegom wychowawczym: „Dobry człowiek z dobrego skarbca swego serca wydobywa dobro, a zły człowiek ze złego skarbca wydobywa zło. Bo z obfitości serca mówią jego usta” (Łk 6, 45). Kształtując wnętrze dziecka, jego sumienie i w ogóle sferę duchową, rozwijamy w nim to, dzięki czemu będzie stale ukierunkowane na wartości. Tylko dzięki tak rozumianej formacji spotykając się z pokusą, w sytuacji, gdy „nikt nie widzi” a zło dające wymierne korzyści jest na wyciągnięcie ręki, człowiek znajdzie siłę, by oprzeć się pokusie i wybrać dobro. Można to osiągnąć jedynie poprzez świadectwo własnego życia wobec dziecka.

→ zobacz całość…

rozwiń wpis »

Czas i umiar3 listopada 2017 r.

„Usiłowanie narzucenia za jednym razem określonych prawd umysłowi i sercu wychowanka, można by uważać za gwałt i truciznę, ponieważ w ten sposób nic nie może być przyswojone ani przyjęte i powoduje niechęć, która zepsuje przynajmniej część tego dobrego, co już zostało przyswojone. Dla dzieci trzeba mieć czas i umiar.”

– Św. Józef Kalasancjusz

rozwiń wpis »

Co to znaczy, że czuwam?10 października 2017 r.

Co to znaczy «czuwam»? To znaczy, staram się być człowiekiem sumienia. Że tego sumienia nie zagłuszam i nie zniekształcam. Nazywam po imieniu dobro i zło, a nie zamazuję. Wypracowuję w sobie dobro, a ze zła staram się poprawiać, przezwyciężając je w sobie. To taka bardzo podstawowa sprawa, której nie można pomniejszać, zepchnąć na dalszy plan. Nie, nie… Ona jest wszędzie i zawsze pierwszoplanowa. Jest zaś tym ważniejsza, im więcej okoliczności zdaje się sprzyjać temu, abyśmy tolerowali zło, abyśmy łatwo się z niego rozgrzeszali. Zwłaszcza, jeżeli tak postępują inni.

«Czuwam», to znaczy dalej – dostrzegam drugiego. «Czuwam», to znaczy miłość bliźniego, to znaczy podstawowa międzyludzka solidarność.

rozwiń wpis »

Wychowywać z miłością6 października 2017 r.

Prawdziwa miłość do wychowanków jest mądra i wymagająca.
Warunkiem skuteczności wychowania jest to,
by wychowankowie doświadczyli, że są kochani.
Zasada ta obowiązuje zawsze – nie tylko w przypadku dzieci.

– ks. Marek Studenski

rozwiń wpis »

O relacjach4 października 2017 r.

Z perspektywy całego życia człowieka najważniejsza jest relacja między nim jako dzieckiem a jego rodzicami. Brytyjski psycholog John Bowlby przedstawił w sposób systematyczny i opisał językiem nauki to, o czym praktyka i doświadczenie życiowe mówiły od wieków – przywiązanie dziecka do matki i ojca rzutuje w decydujący sposób na jego dorosłe życie.

Jeżeli relacja dziecko-rodzice jest ufna i daje dziecku poczucie bezpieczeństwa i pewności – to jako dorosły człowiek będzie ono w stanie żyć w dojrzały sposób i nawiązywać z innymi dojrzałe więzi. Decydujące znaczenie ma miłość rodziców, która charakteryzuje się trwałością; bliskość rodziców, ich dostępność emocjonalna i wrażliwość na sygnały dziecka. W sytuacji zaburzonej relacji z rodzicami, człowiek będzie traktował siebie jako niewart miłości, będzie przeżywał ciągły lęk przed odrzuceniem i nie będzie w stanie zaufać ludziom.

rozwiń wpis »

Pierwsza jest prawda2 października 2017 r.

rozwiń wpis »

Bezinteresowny dar30 sierpnia 2017 r.

Pomiędzy byciem dla siebie oraz byciem dla drugich zachodzi bardzo głęboka więź. Tylko ten może stawać się bezinteresownym darem dla drugich, kto sam siebie posiada. (…)

Bóg chce ci dać drugiego człowieka, to znaczy Bóg chce ci tego drugiego człowieka zawierzyć — a zawierzyć to znaczy, że Bóg tobie wierzy, iż potrafisz przyjąć dar, potrafisz go ogarnąć twoim sercem, potrafisz na ten dar odpowiedzieć darem z siebie samego. (…)

„Nie lękaj się przyjąć”, to znaczy uczyń wszystko, ażeby rozpoznać dar, jakim on jest dla ciebie. Lękaj się tylko jednego, ażebyś tego daru sobie nie przywłaszczył. Tego się lękaj. Jak długo on pozostanie dla ciebie darem samego Boga, możesz się bezpiecznie radować tym wszystkim, czym jest ów dar. Więcej — winieneś nawet uczynić wszystko na co cię stać, ażeby ten dar rozpoznać, ażeby jemu/jej samej ukazać to, jaką jest niepowtarzalną wartością.

Każdy człowiek jest niepowtarzalny. Niepowtarzalność nie jest zacieśnieniem, jest natomiast ukazaniem głębi. Może Pan Bóg od ciebie chce, ażebyś mu ty właśnie powiedział o tym, na czym polega jego niepowtarzalna wartość oraz szczególne piękno? W takim razie nie lękaj się twojego upodobania. Miłość upodobania (amor complacentiae) jest, a w każdym razie może być uczestnictwem w tym odwiecznym upodobaniu, jakie Bóg ma w stworzonym przez siebie człowieku. Jeżeli słusznie się lękasz, ażeby twoje upodobanie nie stało się siłą destrukcyjną, to nie obawiaj się go w sposób uprzedzający. Owoce same ukażą, czy twoje upodobanie jest twórcze.

– św. Jan Paweł II, Medytacja na temat «bezinteresownego daru».

rozwiń wpis »

To jest całkiem nieprawda!24 sierpnia 2017 r.

św. Jan Paweł II o młodzieży.

rozwiń wpis »

Dzieci…14 lipca 2017 r.

 

Zawsze się raduję, spotykając dzieci. Pan Jezus także znajdował w tym radość! «Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie; nie przeszkadzajcie im, do takich bowiem należy Królestwo Niebieskie» (Mk 10:14)”.

–św. Jan Paweł II, Olsztyn, 1991 r.

rozwiń wpis »
Następna strona »
Portal społecznościowo-informacyjny DEON.plWydawnictwo E-liteFronda.pl - portal poświęconyKonferencja Episkopatu PolskiMiłujcie się! - katolicki dwumiesięcznik ewangelizacyjnyRada Szkół KatolickichŚwiatowe Dni Młodzieży - Kraków 2016Wiara.pl - portal ludzi otwartychDon BOSCO - salezjańskie pismo dla rodziców, nauczycieli i wychowawcówKatecheta - pismo wychowawców katolickichMłodzieżowa Agencja Informacyjna Maika
© RADA SZKÓŁ KATOLICKICH, Skwer Kard. Stefana Wyszyńskiego 6, 01-015 Warszawa, e-mail: biuro@rsk.edu.pl, tel. (22) 530 49 07.
Wsparcie techniczne zapewnia: http://ordigital.pl