FB


„Wiedza” wbija w pychę, miłość zaś buduje13 września 2018 r.

Wielu rodziców z myślą o przygotowaniu swego dziecka do dalszej edukacji i zapewnieniu mu jak najszerszych możliwości w dorosłym życiu decyduje się posłać je na dodatkowe zajęcia, uzupełniające szkolne wykształcenie. Zdarza się coraz częściej, że po takich zajęciach dziecko wraca do domu dopiero wieczorem, jest zmęczone, nie ma czasu na aktywny wypoczynek.

Wiedza jest czymś dobrym, rozwija horyzonty, daje szersze spojrzenie na świat. Dlaczego więc św. Paweł pisze, że wiedza wbija w pychę? W czytanym dziś fragmencie Pierwszego Listu do Koryntian przedstawiona jest sytuacja związana z wiernością prawu mojżeszowemu. Chrześcijanie wywodzący się z tradycji judaistycznej przestrzegali przepisów prawa, choć Jezus już tego nie wymagał. Św. Paweł przestrzega jednak przed tym, by nie zgorszyć kogoś, dla kogo ta tradycja ma jeszcze znaczenie. Nawet jeśli spożywanie pokarmów do tej pory zabronionych jest już możliwe, uczeń Chrystusa w obecności braci, którzy jeszcze nie potrafią odnaleźć się w nowej tradycji, powinien się od tego powstrzymać, bo mogłoby ich to zranić i być dla nich zgorszeniem: „W ten sposób grzesząc przeciwko braciom i rażąc ich słabe sumienia, grzeszycie przeciwko samemu Chrystusowi. Jeśli więc pokarm gorszy brata mego, przenigdy nie będę jadł mięsa, by nie gorszyć brata” (1 Kor 8, 12-13).

Wychowanie ukierunkowane tylko na przekaz wiedzy i rozwój sfery intelektualnej nie ma sensu. Niewykazywanie dostatecznej troski o wszechstronny rozwój wychowanka doprowadzi do tego, że cały proces wychowania skończy się niepowodzeniem. Można wskazać przykłady osób obdarzonych licznymi talentami, które ze względu na braki pełnego wychowania i samowychowania zmarnowały swoje zdolności. Są też i tacy, którzy swą wiedzę i talent wprzęgnęli w czynienie zła. Św. Paweł nie neguje wartości wiedzy, zwraca jednak uwagę, na to, że trzeba „wiedzieć, w jaki sposób należy wiedzieć”: „Gdyby ktoś mniemał, że coś wie, to jeszcze nie wie, jak wiedzieć należy” (1 Kor 8, 2).

Wiedza powinna być na usługach miłości. W rozeznawaniu powołania warto postawić sobie dwa pytania: Jakie są moje zdolności, talenty? W jaki sposób to wszystko, co wiem i co potrafię, najlepiej spożytkuję w czynnej miłości wobec Boga i drugiego człowieka?

– ks. Marek Studenski

rozwiń wpis »

Bóg przemawia przez świat i wydarzenia11 września 2018 r.

Bóg przemawia do nas przez świat i wydarzenia, w których uczestniczymy. Świat mówi nam przede wszystkim o tym, że Bóg istnieje i że nas kocha: „Głupi z natury są wszyscy ludzie, którzy nie poznali Boga; z dóbr widzialnych nie zdołali poznać Tego, który jest, patrząc na dzieła, nie poznali Twórcy (…) Bo z wielkości i piękna stworzeń poznaje się przez podobieństwo ich Stwórcę. (…) jeśli się bowiem zdobyli na tyle wiedzy, by móc ogarnąć wszechświat – jakże nie znaleźli rychlej jego Władcy?” (Mdr 13, 1.5.9). Przychodzą tu na myśl słowa piosenki Skaldów: „Lampa nad progiem i krzesło, i drzwi – wszystko mi mówi, że mnie ktoś pokochał”.

Warto wzbudzać w sercach dzieci podziw i wdzięczność Bogu za piękny świat. Okazją do tego mogą być spacery, wakacyjne wędrówki, wspólne uprawianie sportu. Może właśnie w ten sposób Bóg dotrze do nich, objawiając im swoje zamiary. Bóg mówi do nas przez świat – przez piękno natury, zjawiska przyrodnicze, a także przez przeczytane książki, malarstwo, filmy, audycje radiowe, strony internetowe – to wszystko może być dla nas znakiem. (…)

Mówiąc o odkrywaniu Bożych znaków w świecie warto wziąć sobie do serca przestrogę o. Józefa Augustyna: „Trzeba nam jednak strzec się pewnego prymitywizmu w interpretacji zjawisk cywilizacyjnych jako znaków woli Bożej. Prymitywizm ten wyraża się głównie w utożsamianiu naszych przeżyć i emocjonalnych doznań związanych z poznawaniem świata z bezpośrednim działaniem Boga. Nasz ogląd świata, nawet jeżeli jesteśmy bardzo religijni, nie utożsami się z Bożym poznaniem. Myśli moje nie są myślami waszymi – mówi Bóg przez Proroka Izajasza (Iz 55, 8). Doznania estetyczne i przeżycia emocjonalne mogą naprowadzać nas na doświadczenie działania Bożego, ale nie są z nimi identyczne” . Wspomniany Autor zwraca też uwagę, że „same zewnętrzne znaki, nawet gdyby były bardzo wyraźne, nie mogą być nigdy jedynym i ostatecznym kryterium szukania, znajdowania i pełnienia woli Bożej. Rola znaków zewnętrznych polega przede wszystkim na naprowadzaniu człowieka na odkrycie znaków wewnętrznych – duchowych natchnień, poprzez które Pan zaprasza nas do pełnienia Jego woli”. (…)

Trzeba być z wychowankiem, gdy rozpoznaje Boże wezwanie, gdy stara się zinterpretować odczytane znaki (pragnąc zrozumieć do czego wzywa go Duch Święty) i trzeba mu towarzyszyć, kiedy podejmuje decyzję, bo to wymaga odwagi: „wybór nie może być uwięziony we wnętrzu, co grozi, iż pozostanie wirtualnym lub niezdecydowanym – chodzi o niebezpieczeństwo uwypuklone we współczesnej kulturze – ale musi przełożyć się na działania, na realizację, aby rozpocząć drogę, akceptując ryzyko zmierzenia się z tą rzeczywistością, która wprawiła w ruch pragnienia i emocje.”

– ks. Marek Studenski, „W poszukiwaniu drogi” (fragm.)

5.78MB
rozwiń wpis »

…wziął go na bok osobno od tłumu9 września 2018 r.

Świadkami wydarzenia opisanego w dzisiejszej Ewangelii było wielu ludzi, którzy otaczali Jezusa, człowieka głuchoniemego i jego towarzyszy. Słysząc prośbę o uzdrowienie głuchoniemego, Jezus „wziął go na bok osobno od tłumu” (Mk 7, 33). Tak dzieje się i dziś. Jesteśmy tu obecni jako wspólnota, ale Jezus pragnie spotkać się z każdym z nas indywidualnie – chce „wziąć nas na bok osobno”. Dojrzałe przeżywanie wiary zakłada zarówno trwanie we wspólnocie, jak i indywidualną relację z Bogiem. Ważnym momentem każdego dnia jest modlitwa osobista – dobrze jest znaleźć sobie takie miejsce – w sensie czasowym (na przykład wieczorem, przed zaśnięciem) jak i fizycznym (sprzyjające skupieniu miejsce w mieszkaniu), w którym są warunki, by spotkać się z Bogiem.

Żeby móc przekazać innym prawdy, w oparciu o które można dojrzale żyć, trzeba najpierw poznawać je samemu. Na spotkaniu z Jezusem głuchoniemy zaczął słyszeć i mówić. Rodzic, nauczyciel, wychowawca będzie miał wiele do powiedzenia wychowankom, gdy codziennie znajdzie czas na spotkanie z Bogiem, by wsłuchiwać się w Jego Słowo.

Drugą najistotniejszą relacją w naszym życiu jest relacja z człowiekiem. Każdy doświadczony nauczyciel zdaje sobie sprawę, jak ważne jest indywidualne podejście do wychowanków. Nawet jeśli klasa jest liczna, trzeba zrobić wszystko, by nawiązać relację z każdym uczniem.

Jedna z katechetek opowiadała o swoich doświadczeniach z pracy z chłopcem, który sprawiał kłopoty wychowawcze. Swoim zachowaniem, wypowiadanymi uwagami, niestosownymi żartami dezorganizował lekcje, rozpraszając uwagę pozostałych uczniów, często w najciekawszym momencie zajęć. Sytuacja taka trwała przez wiele miesięcy. Pewnego dnia, udając się w czasie przerwy do pokoju nauczycielskiego, katechetka zauważyła na korytarzu swego trudnego wychowanka. Rozpoczęła rozmowę. W czasie jej trwania uczeń w pewnym momencie nawiązał do problemów, jakie przeżywa. Wyraźnie potrzebował takiego spotkania. Okazało się, że była to pierwsza z wielu rozmów, które później inicjował sam uczeń. Już po pierwszej z nich chłopak zaczął inaczej zachowywać się na lekcjach religii. Odnalazł w katechetce kogoś, z kim może wejść w prawdziwą relację prowadzącą do zmiany życia.

Rozpoczynamy dziś w naszej Ojczyźnie VIII Tydzień Wychowania. Hasło: W poszukiwaniu drogi, jakie w tym roku będzie towarzyszyć naszej refleksji, nawiązuje do tematyki XV Zgromadzenia Ogólnego Synodu Biskupów Młodzież, wiara i rozeznanie powołania, które już za miesiąc rozpocznie się w Rzymie. Starajmy się o to i o to się módlmy, by w naszym życiu nie zabrakło dojrzałych relacji z Bogiem i ludźmi. One są najważniejszym warunkiem szczęśliwego i owocnego życia. Od tych relacji zależy skuteczne rozeznawanie planów Boga wobec nas i odkrywanie naszego powołania.

– ks. Marek Studenski

rozwiń wpis »

Ojciec9 września 2018 r.

rozwiń wpis »

Chwalcie Boga…7 września 2018 r.

rozwiń wpis »

Kochaj widzialnie31 sierpnia 2018 r.

«Albo kochamy w sposób widzialny – przez obecność, ofiarność, czułość, albo nie kochamy wcale…»

źródło: 2ryby.pl

rozwiń wpis »

Konkurs30 sierpnia 2018 r.

Zachęcamy do wzięcia udziału w Konkursie Ludzie wiary i ludzie Kościoła w służbie Niepodległej. Walka – Budowa – Obrona.

Konkurs organizowany przez Radę Szkół Katolickich przeznaczony jest dla uczniów klas ósmych szkół podstawowych, gimnazjalistów oraz uczniów szkół ponadpodstawowych. Niech pochylenie się nad życiem i dokonaniami wybitnych osób w historii Polski i Kościoła będzie sposobem na uczczenie 100. lecia odzyskania niepodległości naszej Ojczyzny.

Regulamin i informacje dot. Konkursu do pobrania tutaj.

rozwiń wpis »

Wolność mówienia a wolność słowa30 sierpnia 2018 r.

Niewiele daje wolność mówienia, jeśli słowo wypowiadane nie jest wolne. Jeśli jest spętane egocentryzmem, kłamstwem, podstępem, może nawet nienawiścią i pogardą dla innych, który różnią się narodowością, religią, albo poglądami. Niewielki będzie pożytek z mówienia i pisania, jeśli słowo będzie używane nie po to, aby szukać prawdy, wyrażać prawdę i dzielić się nią, ale tylko po to, by zwyciężać w dyskusji i obronić swoje, może właśnie błędne stanowisko.

Słowa mogą czasami wyrażać prawdę w sposób dla niej samej poniżający. Może się zdarzyć, że człowiek mówi jakąś prawdę po to, żeby uzasadnić swoje kłamstwa. Wielki zamęt wprowadza człowiek na ludzki świat, jeśli prawdę próbuje oddać na służbę kłamstwu. Wielu ludziom trudniej wtedy rozpoznać, że ten świat jest Boży.

Prawda zostaje poniżona także wówczas, gdy nie ma w niej miłości do niej samej i do człowieka. W ogóle nie da się zachować VIII przykazania, przynajmniej w wymiarze społecznym, jeśli brakować będzie życzliwości, wzajemnego zaufania i szacunku wobec tych wszystkich odmienności, które ubogacają nasze życie społeczne. Każdy podstęp wobec drugiego człowieka, każda skłonność do używania osoby ludzkiej w charakterze narzędzia, każde używanie słów po to, aby wpływać na innych swoim zagubieniem moralnym, swoim wewnętrznym nieporządkiem, wprowadza w życie społeczne atmosferę kłamstwa.

– św. Jan Paweł II (źródło)

rozwiń wpis »

Wierzyć25 sierpnia 2018 r.

rozwiń wpis »

Dług Miłości23 sierpnia 2018 r.

rozwiń wpis »
« Poprzednia stronaNastępna strona »
Portal społecznościowo-informacyjny DEON.plWydawnictwo Ludzie BogaFronda.pl - portal poświęconyKonferencja Episkopatu PolskiMiłujcie się! - katolicki dwumiesięcznik ewangelizacyjnyRada Szkół KatolickichŚwiatowe Dni Młodzieży - Kraków 2016Wiara.pl - portal ludzi otwartychDon BOSCO - salezjańskie pismo dla rodziców, nauczycieli i wychowawcówKatecheta - pismo wychowawców katolickichMłodzieżowa Agencja Informacyjna Maika
© RADA SZKÓŁ KATOLICKICH, Skwer Kard. Stefana Wyszyńskiego 6, 01-015 Warszawa, e-mail: biuro@rsk.edu.pl, tel. (22) 530 49 07.
Wsparcie techniczne zapewnia: http://ordigital.pl