FB

Wielki Post jest czasem prawdy6 marca 2019 r.

Wielki Post jest czasem prawdy. Zaiste, wezwany przez Kościół do modlitwy, pokuty i postu, do wewnętrznego i zewnętrznego ogołocenia z siebie, chrześcijanin staje przed Bogiem i uznaje się za tego, kim jest, odkrywa siebie na nowo.

„Pamiętaj, człowiecze, że prochem jesteś i w proch się obrócisz”. Pamiętaj, człowiecze, że jesteś powołany do innych rzeczy, niż te dobra ziemskie i materialne, które mogą cię odwieść od tego, co istotne. Pamiętaj, człowiecze, o twym podstawowym powołaniu: pochodzisz od Boga i powracasz do Boga z perspektywą zmartwychwstania, które jest drogą wytyczoną przez Chrystusa. „Kto nie nosi swego krzyża, a idzie za mną, ten nie może być moim uczniem” (Łk 14,27).

Czas głębokiej prawdy, który nawraca, przywraca nadzieję i – stawiając znów wszystko na swoim miejscu – uspokaja i sprawia, że rodzi się optymizm.

→ zobacz całość…

rozwiń wpis »

Historia dnia Św. Walentego13 lutego 2019 r.

rozwiń wpis »

Czym jest wiara? – kard. R. Sarah29 stycznia 2019 r.

Wiara jest najpiękniejszym doświadczeniem Boga. Niezwykły przykład daje Abraham. Kiedy usłyszał wezwanie, ufnie ruszył w drogę. Jesteśmy synami Abrahama, naszego ojca w wierze, i należymy do rodu duchowych potomków ludu Wyjścia, kroczących przez pustynię. W ten sam sposób chrześcijanie są również dziećmi uczniów Jezusa, tych, którzy za Nim szli. Wiarę można zatem zdefiniować jako duchowe zdążanie, które prowadzi i którym kieruje jedynie głos Boga. Inaczej powiedziałbym, że wiara to przylgnięcie do słowa, uznawanego za przychodzące z bardziej daleka i z bardziej wysoka niż ja. Cała Biblia nieustannie rozwija ten opatrznościowy wątek.

Wiara jest również aktem, który stopniowo i definitywnie nas przemienia. Tak jak u Abrahama, gdy musiał zgodzić się na złożenie w ofierze swojego syna Izaaka, syna obietnicy, wiara jest aktem, który czyni nas radykalnie innymi. Po próbie, jaką było złożenie ofiary z syna, ani Abraham, ani Izaak już nie są tacy sami; Izaak nie jest już dla Abrahama tym samym synem. Został oddany i przywrócony Bogu, stał się znakiem innego synostwa. Również i Abraham żyje już nie tylko jako człowiek, który otrzymał dar od Boga: dar z jego syna Izaaka. Jest tym, który zgodził się na rezygnację z posiadania tego daru i na odzyskanie go jako duchowego dziedzictwa.

W rzeczywistości wiara zawsze jest drogą paschalną w poszukiwaniu woli Ojca, wzorem wierności Abrahama i jego posłuszeństwa aż po ołtarz ofiarny jego syna Izaaka. Święty Paweł definiuje wiarę jako posłuszeństwo Ojcu (Rz 1,5; 16,25). Musimy też jednak zrozumieć, że nasze posłuszeństwo może prowadzić na górę ofiary. Droga wiary jest więc w ten sposób drogą przyzwolenia człowieka na wolę Boga. Przykazania Ojca zawsze są kartą życia, która wymaga od nas przyzwolenia miłości. Wiara polega na chceniu tego, czego chce Bóg, na miłowaniu tego, co miłuje Bóg, nawet jeśli to nas prowadzi aż na krzyż.

Pokładamy naszą wiarę w Jezusie Chrystusie. Opieramy się na Nim, gdyż „nam w wierze przewodzi i ją wydoskonala” (Hbr 12, 2). Przez Niego wypowiadamy „Amen” Bogu na chwałę (2 Kor 1, 20). Słowo Amen w języku hebrajskim odnosi się do elementu mocnego i godnego zaufania. To słowo wyraża więc odpowiedź wierności człowieka na wierność Boga w Jezusie Chrystusie. Możemy więc oprzeć się na Bogu jak na skale, z przekonaniem i pewnością, że nawet wisząc nad przepaścią, nie runie. W więzi wiary Bóg jest moją twierdzą, zamkiem warownym i skałą.

Zaufanie Bogu W życiu chrześcijanina pojawiają się niekiedy wątpliwości, ale zaufanie zawsze powraca. Najlepszym synonimem słowa „zaufanie” jest słowo „wiara”! Zaufanie to bowiem najpiękniejszy znak człowieka zwróconego ku Bogu. Jego słowo nie może mnie oszukać ani zawieść. Zaufanie chrześcijanina polega na całkowitym zawierzeniu się wiecznej wierności Chrystusa. Dzisiaj pewien nurt literatury jest nękany problemem przejrzystości; wydaje się, że wszystko musi być przejrzyste, żeby istniała szczerość. Ale prawdziwa przejrzystość to Chrystus. Zaufanie rodzi się z tego światła prawdy, które nigdy się nie wyczerpie. Może stać się tak, że okoliczności okażą się trudne, wichury sponiewierają nasze życie, burze zniszczą nasze ludzkie oparcia, a Jezus zawsze pozostaje z nami: „Błogosławiony mąż, który pokłada ufność w Panu, i Pan jest jego nadzieją. Jest on podobny do drzewa zasadzonego nad wodą, co swe korzenie puszcza ku strumieniowi; nie obawia się, gdy nadejdzie upał, bo zachowa zielone liście” (Jr 17, 7-8).

Święta Teresa z Avila w swoich rozważaniach napisała wspaniałe słowa o prawdziwym zaufaniu w ów absolut Syna Bożego: „Lękom i troskom przystępu nie daj: wszystko przechodzi – Bóg się nie zmienia. Przy wytrwałości zaznasz spełnienia. Kto posiadł Boga, na nic nie patrzy. On sam wystarczy”.

– Kard. Robert Sarah, Nicolas Diat, Bóg albo nic. Rozmowa o wierze, Wydawnictwo Sióstr Loretanek, Warszawa 2016, s. 288-289.

ZOBACZ MATERIAŁY FORMACYJNE NA ROK 2018/2019

rozwiń wpis »

Boża miłość jest największa28 stycznia 2019 r.

«Boża miłość jest największa. (…) Powiada bowiem: „Aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne”, które zdobył dla nas przez śmierć na krzyżu. (…) w słowach: „Miał życie wieczne”, wskazany zostaje ogrom boskiej miłości. Albowiem dając życie wieczne, daje siebie. Życie wieczne jest bowiem niczym innym, jak radowaniem się Bogiem. Dać zaś siebie samego jest znakiem wielkiej miłości; Ef 2,4-5: „A Bóg, będąc bogaty w miłosierdzie, razem z Chrystusem przywrócił nas do życia”, czyli sprawił, iż posiadamy życie wieczne.» – św. Tomasz z Akwinu.

rozwiń wpis »

Niech się odrodzi rodzina22 stycznia 2019 r.

«Ziemia polska naznaczona jest w sposób szczególny obecnością Matki Chrystusa. Ona jest pierwszą wśród pełniących wolę Ojca – właśnie jako Matka Syna Bożego. Niech zatem przez Jej macierzyńską obecność odnowi się pośród nas świadomość Boskiego ojcostwa. Niech się odrodzi pokolenie braci i sióstr Syna Bożego – Syna Maryi. „Błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je wiernie”. Niech się odrodzi w Bogu ludzkie ojcostwo i polska rodzina, i ludzkie macierzyństwo, niech się odrodzi rodzina, szczególne miejsce Przymierza Boga z ludźmi. Imię jego: Kościół domowy.» – św. Jan Paweł II (Kielce, 3 czerwca 1991)

rozwiń wpis »

Mentalna kolonizacja Kościoła7 stycznia 2019 r.

rozwiń wpis »

Życzenia świąteczne19 grudnia 2018 r.

rozwiń wpis »

Wystąpienia z XXIX Forum Szkół Katolickich6 grudnia 2018 r.


Zapraszamy do wysłuchania wystąpień z XXIX Forum Szkół Katolickich:

28.33MB
61.5MB
50.3MB
43.95MB
38.93MB
47.54MB
24.79MB
55.26MB

rozwiń wpis »

Ku wolności…29 listopada 2018 r.

rozwiń wpis »

Diagnoza21 listopada 2018 r.

Miło przebywać w domu, w którym dzieci są grzeczne i nie sprawiają problemów. Dobrze prowadzi się lekcję, gdy nikt nie rozmawia, uczniowie są zdyscyplinowani, nie trzeba nikomu zwracać uwagi. Dobry wychowawca nie zadowoli się jednak takim stanem rzeczy.

Zewnętrzna dyscyplina nie jest potwierdzeniem skuteczności działań wychowawczych. Jezus mógł człowiekowi z bezwładną ręką przywrócić pełną sprawność, tak by nikt tego nie zauważył. Udałoby się wtedy uniknąć gwałtownej reakcji ludzi, którzy „wpadli w szał i naradzali się między sobą, co by uczynić Jezusowi” (Łk 6, 11). Czy jednak dzięki temu coś by się zmieniło? Zebrani w synagodze nadal nosiliby w sobie wrogość wobec Jezusa i przekonanie o słuszności bezdusznego przedkładania przepisów prawa nad miłość bliźniego. Jezus, najlepszy Lekarz, zrobił to, od czego musi rozpocząć się każdy proces leczenia – postawił diagnozę. Nie musiał nawet wypowiadać jej treści. Zrobili to spontanicznie sami zebrani w świątyni.

Prośmy Ducha Świętego o dary potrzebne rodzicom i wychowawcom, by w każdej, nawet najbardziej skomplikowanej sytuacji, wobec której postawi ich życie, umieli znaleźć najlepsze rozwiązanie służące autentycznemu dobru wychowanków.

– ks. Marek Studenski

rozwiń wpis »
« Poprzednia stronaNastępna strona »
Portal społecznościowo-informacyjny DEON.plWydawnictwo Ludzie BogaFronda.pl - portal poświęconyKonferencja Episkopatu PolskiMiłujcie się! - katolicki dwumiesięcznik ewangelizacyjnyRada Szkół KatolickichŚwiatowe Dni Młodzieży - Kraków 2016Wiara.pl - portal ludzi otwartychDon BOSCO - salezjańskie pismo dla rodziców, nauczycieli i wychowawcówKatecheta - pismo wychowawców katolickichMłodzieżowa Agencja Informacyjna Maika
© RADA SZKÓŁ KATOLICKICH, Skwer Kard. Stefana Wyszyńskiego 6, 01-015 Warszawa, e-mail: biuro@rsk.edu.pl, tel. (22) 530 49 07.
Wsparcie techniczne zapewnia: http://ordigital.pl