Tydzień Wychowania

Potrzeba «wyobraźni miłosierdzia», aby przyjść z pomocą dziecku zaniedbanemu duchowo i materialnie; aby nie odwracać się od chłopca czy dziewczyny, którzy zagubili się w świecie różnorakich uzależnień lub przestępstwa; aby nieść radę, pocieszenie, duchowe i moralne wsparcie tym, którzy podejmują wewnętrzną walkę ze złem.

– św. Jan Paweł II

Jako chrześcijanie, jesteście wezwani do świadczenia o wierze i nadziei, aby ludzie – jak napisał św. Paweł – nie byli bez nadziei ani Boga na tym świecie, ale uczyli się Chrystusa w naszej nadziei. „Odwagi, ja jestem – nie bójcie się!”. Mocna wiara, z której rodzi się nadzieja – cnota tak bardzo dziś potrzebna, uwalnia człowieka od lęku i daje mu siłę duchową do przetrwania wszystkich burz życiowych.

Nie lękajcie się Chrystusa, zaufajcie mu do końca – On jedyny ma słowa życia wiecznego. Chrystus nie zawodzi. Bądźcie w tym świecie nosicielami wiary i nadziei chrześcijańskiej, żyjąc miłością na co dzień. Bądźcie wiernymi świadkami Chrystusa Zmartwychwstałego. Nie cofajcie się nigdy przed przeszkodami, które piętrzą się na ścieżkach waszego życia.

Liczę na was! Liczę na wasz młodzieńczy zapał i oddanie Chrystusowi! Znałem młodzież polską i nie zawiodłem się nigdy na niej. Świat was potrzebuje! Potrzebuje was Kościół! Przyszłość Polski od was zależy!Budujcie i umacniajcie na Polskiej ziemi cywilizację miłości w życiu osobistym, społecznym, politycznym, w szkołach, uniwersytetach, parafiach, ogniskach rodzinnych, które które kiedyś utworzycie, nie żałujcie na ten cel młodzieńczego entuzjazmu, wysiłku ani ofiary a Bóg, dawca nadziei, niech wam udzieli pełni radości i pokoju w wierze, abyście przez moc Ducha Świętego, byli bogaci w nadzieję.

– św. Jan Paweł II, Poznań, 3 czerwca 1997 r.

Miłość Boga i miłość bliźniego są nierozłączne: są jednym przykazaniem. Obydwie te miłości jednak czerpią życie z miłości pochodzącej od Boga, który pierwszy nas umiłował. Tak więc nie chodzi tu już o «przykazanie» z zewnątrz, które narzuca nam coś niemożliwego, lecz o doświadczenie miłości darowanej z wewnątrz, i tą miłością, zgodnie ze swoją naturą, należy się dzielić z innymi. Miłość wzrasta poprzez miłość. Miłość jest «Boska», ponieważ pochodzi od Boga i łączy nas z Bogiem, a ten jednoczący proces przekształca nas w «My», które przezwycięża nasze podziały i sprawia, że stajemy się jednym, tak że ostatecznie Bóg jest „wszystkim we wszystkich”.

– Benedykt XVI, „Deus caritas est” (fragm).

Zadaniem wychowawców, nauczycieli, a przede wszystkim rodziców, jest pomóc dzieciom i młodzieży pokonać to „tarcie spoczynkowe”, żeby – jak to mówi papież Franciszek – zamienić kanapę na parę butów i ruszyć na drogę życiowego powołania, nie bać się. Ilu nauczycieli i wychowawców pomogło rozwinąć pasję swoim wychowankom? Najbardziej skuteczną metodą wychowania i nauczania jest bazowanie na tym, co już się gdzieś pojawia w postaci jakiejś iskry – zarzewia w sercu wychowanka – pomoc w rozwoju zainteresowań, zaszczepienie pasji, rozwój pasji…

– ks. Marek Studenski