Tydzień Wychowania

Przykazań nie można traktować tylko jako progu minimalnych wymagań, którego nie należy przekraczać, ale raczej jako otwartą drogę doskonałości moralnej i duchowej, której istotę stanowi miłość.

W ten sposób przykazanie „nie zabijaj” staje się wezwaniem do czynnej miłości, która ochrania i troszczy się o rozwój życia bliźniego; zakaz cudzołóstwa staje się zachętą do czystego spojrzenia na ciało, z szacunkiem dla jego sensu oblubieńczego: „Słyszeliście, że powiedziano przodkom: Nie zabijaj!; a kto by się dopuścił zabójstwa, podlega sądowi. A Ja wam powiadam: Każdy, kto się gniewa na swego brata, podlega sądowi… Słyszeliście, że powiedziano: Nie cudzołóż! A Ja wam powiadam: Każdy, kto pożądliwie patrzy na kobietę, już się w swoim sercu dopuścił z nią cudzołóstwa” (Mt 5, 21-22. 27-28).

Jezus sam jest żywym „wypełnieniem” Prawa, ponieważ swoim życiem urzeczywistnia autentyczny sens Prawa poprzez całkowity dar z siebie: On sam staje się Prawem żywym i osobowym, które wzywa do naśladowania Go, daje poprzez Ducha Świętego łaskę udziału w Jego własnym życiu i miłości oraz obdarza człowieka mocą, by mógł świadczyć o Nim swoimi decyzjami i czynami.

https://www.youtube.com/watch?v=3pstx4CD_GY

«Czasy nowożytnego racjonalizmu, czyli jak się mówi – „zniewolenia rygorem myślenia” minęły.Żyjemy w okresie ponowożytnym, w którym retoryka jest ważniejsza od logiki, a siła perswazji od doświadczalnych argumentów. Zarówno nauce jak i religii grozi dziś zalew irracjonalizmu. Irracjonalizm jest szczególnie niebezpieczny w obszarze religii… Kompromituje on religię i wzmacnia antyreligijne tendencje…»

Zobacz także:

– Dziedziniec Dialogu 2013 – „Wiara a nauka”
– ks. Michał Heller – „Nauka a wiara”
– abp Marek Jędraszewski – „Czy wiara bez rozumu jest wiarą”
– abp Marek Jędraszewski – „Czym jest rozum bez wiary”
– 3MC – „Czy istnieje sprzeczność między wiarą a nauką?”
– 3MC – „Jaka jest różnica między wiarą a wiedzą?”
– św. Jan Paweł II – „Fides et ratio”
– ks. Robert Hugh Benson – „Rozum i wiara”

Zbyt wielu z was cierpi z powodu rozbicia rodzin. Pytacie: „Czy prawdziwa, trwała miłość jest jeszcze możliwa?”. W Imię Chrystusa mówię wam: tak, jest możliwa. Takie są Boże plany względem rodziny. Wpisany w was obraz małżeńskiej miłości – o ile takie jest wasze powołanie – jest przepiękny, odpowiada powołaniu przez Boga do życia istoty ludzkiej – „mężczyzny i niewiasty”. Jednak miłości małżeńskiej uczyć się trzeba dzień po dniu. I tutaj więc wasza odpowiedzialność zaczyna się już dzisiaj.…

Istnieje szkoła bezinteresownego oddania, w duchu czystości i prostoty, która towarzyszy wam przez cały czas dorastania i młodości, bez tego małżeństwo byłoby porażką, egoizmem we dwoje. Istnieje szkoła szacunku dla drugiego człowieka, dla jego wnętrza, dla całej jego osoby, której ciało jest wyrazicielem. Istnieje szkoła wszystkich moralnych wartości niezbędnych w życiu. Istnieje przygotowanie do podjęcia wspólnej odpowiedzialności za dar życia i wychowanie dzieci, za służbę społeczeństwu. Gdyż małżeństwo nie tylko napełnia radością serca, ale jest też zadaniem do spełnienia. Czas spotkań, narzeczeństwa, to ten cudowny czas nauki. Nie zaprzepaśćcie go. Starajcie się już teraz przygotowywać do tego zobowiązania. Nie mylcie przedwczesnego doświadczenia przyjemności zmysłów ze świadomym darem miłości na całe życie.

Życzę wam tego wielkiego szczęścia, byście mogli wobec Boga połączyć się w sakramencie małżeństwa i by każdy ze współmałżonków starał się zabiegać zawsze o szczęście i dobro drugiego, by, wraz z nim, nie bał się przyjąć nowego życia zgodnie z Bożym planem. To dzięki takim rodzinom odradzać się zacznie społeczeństwo, nowy świat, do którego dążymy. Taki jest, moi drodzy, sens istnienia. Jeśli widzicie w tym pewne zakazy, to przecież zło moralne zawsze jest zakazane, nie tyle przez Papieża, ile nie zezwala na nie sumienie każdego, kto wypełnia Bożą wolę. To właśnie zło w każdej postaci rani godność człowieka, jego szczęście, jego człowieczeństwo.

Ale Chrystus nigdy nas nie opuszcza pośród zła. Do grzesznika, do człowieka słabego, który pokłada w nim nadzieję, mówi: „Wstań i idź!”… Oby Matka Boża i wam towarzyszyła w drodze! Jak Ona, pozwólcie Duchowi Świętemu, by w was zamieszkał. On wam podpowie, po co żyć. On da wam moc potrzebną do życia, zamieni się w jedno „kocham”. A co więcej, da wam radość!

– św. Jan Paweł II, Spotkanie z młodzieżą, Lyon, 1986.

Zobacz także pozostałe debaty z cyklu „Dziedziniec Dialogu 2015”:

– Czy artysta ma swojego Pana?
– Państwo wyznaniowe, państwo antywyznaniowe… Wierzący w państwie świeckim

– XV Ogólnopolskie Forum Młodzieży Szkół Katolickich, Jasna Góra, 17 września 2015 r.

W dzisiejszym świecie, w którym tak często ignoruje się nienaruszalność ludzkiego życia, a nawet jej się zaprzecza, gdzie zniekształca się i wypacza tajemnicę płciowości człowieka, a piękno ludzkiej miłości gubi się w szalonej pogoni za zaspokajaniem egoistycznych pragnień – w tym świecie tak bardzo potrzeba chrześcijańskiego życia rodzinnego i trwałej wierności małżeńskiej. Nie pozwólcie sprowadzić się z obranej drogi lub poddać się zniechęceniu. W Chrystusie i Kościele odnajdziecie światło i łaskę potrzebne do tego, by żyć w wierności i z radością.

– św. Jan Paweł II, Spotkanie z młodzieżą, Nowa Zelandia, 1986 r.

Męski udział w wychowaniu jest nie do zastąpienia…

– zobacz całą konferencję Jacka Pulikowskiego pt. „Ojcostwo – kariera mężczyzny”.

Co do mnie, przeżyłem dzieciństwo i młodość w atmosferze wiary, od której, prawdę mówiąc, nigdy się nie odciąłem. Nie wchodziły w grę wątpliwości, za to moim głównym problemem było przejście od wiary odziedziczonej, bardziej uczuciowej niż intelektualnej, do wiary świadomej i w pełni dojrzałej, intelektualnie pogłębionej wskutek osobistego wyboru. Na bazie podstawowego przekonania, że Bóg istnieje, pogłębiłem z pomocą Ewangelii i Kościoła moją wiarę w Jezusa „Chrystusa, Syna Boga żywego”, zgodnie z pięknym wyznaniem Piotra (Mt 13, 16). A Jezus Chrystus doprowadził mnie do poznania Ojca, do życia w Duchu Świętym. Wiara to Boży dar, który pociąga za sobą całkowite oddanie siebie; znajduje ona swoją pełnię w miłości. „Szymonie, synu Jana, czy miłujesz mnie więcej aniżeli ci?” (J 21, 15). Wiara jest tym wyborem. Posiada ona pewność Bożej miłości.

– św. Jan Paweł II, Spotkanie z młodzieżą, Lyon 1986 r.