Tydzień Wychowania

Chrześcijanami nazywamy się my wszyscy, którzy jesteśmy ochrzczeni i wierzymy w Chrystusa Pana. Już w samej tej nazwie zawarte jest wzywanie Imienia Pańskiego. Drugie przykazanie Boże powiada: „Nie będziesz brał Imienia Pana Boga twego nadaremno”. Zatem jeśli jesteś chrześcijaninem, niech to nie będzie wzywanie Imienia Pańskiego nadaremno. Bądź chrześcijaninem naprawdę, nie tylko z nazwy, nie bądź chrześcijaninem byle jakim. „Nie każdy, który Mi mówi: »Panie, Panie!« (…), lecz ten, kto spełnia wolę mojego Ojca”.

– Jan Paweł II, Rzeszów, 1991.

W 2014 r. przypada setna rocznica śmierci bł. Karoliny Kózkówny. Błogosławiona będzie w diecezji tarnowskiej patronką tegorocznych przygotowań do Światowych Dni Młodzieży w Krakowie. Z tej okazji wystosowano list duszpasterski, który przeczytać można tutaj.

Bł. Karolina Kózkówna jest patronką dziewcząt i chłopców, którzy mają pragnienie radości czystej miłości. Została zamordowana przez carskiego żołnierza. Wolała stracić życie, ale pozostać czysta. W 1987 r. beatyfikował ją Jan Paweł II.

Warto przybliżać młodym postać tej patronki, która świadczyła swym życiem i śmiercią o wielkiej godności człowieka.

We wczorajszej homilii Ojciec Święty zwrócił uwagę na ważny m. in. w procesie wychowawczym aspekt szacunku dla osób starszych. Franciszek mówił:

List do Hebrajczyków powiada: «Pamiętajcie o swych przełożonych, którzy głosili wam słowo Boże, i rozpamiętując koniec ich życia, naśladujcie ich wiarę». Pamięć o naszych przodkach prowadzi nas do naśladowania wiary. Rzeczywiście starość w wielu wypadkach jest trochę brzydka przez choroby i inne rzeczy, ale mądrość, jaką mają nasi dziadkowie, jest dziedzictwem, które należy przejąć. Naród, który nie troszczy się o dziadków, nie szanuje starszych, nie ma przyszłości, bo brak mu pamięci, którą stracił.

źródło: Episkopat.pl

Bł. Edmund Bojanowski, założyciel Zgromadzenia Sióstr Służebniczek, był wybitnym myślicielem, publicystą, a także znanym wychowawcą – szerzył oświatę i wychowanie moralne wśród najniższych warstw społecznych. Do chwały błogosławionych wyniósł go Jan Paweł II 13 czerwca 1999 r. Papież mówił w wygłoszonej wtedy homilii:

Wiedziony pełnym wrażliwości rozeznaniem potrzeb, dał początek licznym dziełom wychowawczym, charytatywnym, kulturalnym  i religijnym, które wspierały materialnie i moralnie rodzinę wiejską. Pozostając świeckim człowiekiem założył dobrze znane zgromadzenie Sióstr Służebniczek BDNP. We wszelkich działaniach kierował się pragnieniem, by wszyscy ludzie stali się uczestnikami odkupienia. Zapisał się w pamięci jako Serdecznie Dobry Człowiek, który z miłości do Boga i do człowieka umiał skutecznie jednoczyć różne środowiska wokół dobra. W swojej bogatej działalności daleko wyprzedzał to, co na temat apostolstwa świeckich powiedział Sobór Watykański II. Dał wyjątkowy przykład ofiarnej i mądrej pracy dla człowieka ojczyzny i kościoła.

Rok 2014, gdy przypada 200. rocznica urodzin błogosławionego, został ogłoszony dwa lata wcześniej przez Konferencję Episkopatu Polski Rokiem bł. Edmunda Bojanowskiego. – W ten sposób możemy uczcić, wspomnieć i promować go jako świadka wiary – mówił sekretarz generalny KEP ks. bp Wojciech Polak.

Więcej informacji na ten temat na stronie KEP.

«Czy wiara jest naprawdę obecna w naszych uczelniach i szkołach, czy wyraża się tam żywo w liturgii, sakramentach, przez modlitwę, dobre uczynki, troskę o sprawiedliwość i szacunek dla stwórczego dzieła Boga? Jedynie w ten sposób (…) dajemy świadectwo o znaczeniu tego, kim jesteśmy i w co my tak naprawdę wierzymy» – to słowa z homilii ks. bpa Wojciecha Polaka skierowanej do dyrektorów szkół katolickich zebranych na Jasnej Górze, do której wysłuchania serdecznie zapraszamy.

Umiłowani Bracia i Siostry, nie wstydźcie się tego krzyża. Starajcie się na co dzień podejmować krzyż i odpowiadać na miłość Chrystusa. Brońcie krzyża, nie pozwólcie, aby Imię Boże było obrażane w waszych sercach, w życiu rodzinnym czy społecznym. Dziękujmy Bożej Opatrzności za to, że krzyż powrócił do szkół, urzędów publicznych i szpitali. Niech on tam pozostanie! Niech przypomina o naszej chrześcijańskiej godności i narodowej tożsamości, o tym, kim jesteśmy i dokąd zmierzamy, i gdzie są nasze korzenie. Niech przypomina nam o miłości Boga do człowieka, która w krzyżu znalazła swój najgłębszy wyraz.

– Jan Paweł II, Zakopane, 1997.

Konstytucja Rzeczypospolitej Polski oraz ustawa o systemie oświaty zapewniają rodzinie prawo do wychowania dzieci, w tym poprzez kształcenie. Instytucje oświatowo-wychowawcze działające w systemie oświaty, w tym przedszkola, mają wspierać wcyhowawczą rolę rodziny.

W rzeczywistości pojawiających sie ideologii genderowskich obcych kulturze europejskiej, zagrażających rodzicielskiemu prawu do wychowania dzieci, sprzecznych z prawem Stwórcy zaszczepionym w naturę człowieka, rodzice i nauczyciele muszą być czujni i ochraniać dzieci przed groźnymi manipulacjami.

Zachęcamy do przeczytania wywiadu na temat ideologii gender z ks. biskupem Markiem Mendykiem.

Chciałbym was zapytać drogie rodziny: czy modlicie się niekiedy jako rodzina? Niektórzy tak, wiem – mówił Ojciec Święty. – Ale wielu mi powie: ale jak to się robi? Ano czyni się to jak ów celnik, to jasne: pokornie, przed Bogiem. Każdy z pokorą ma stanąć przed Panem i prosić o Jego dobroć. Ale jak to robić w rodzinie? Bo wydaje się, że modlitwa jest sprawą osobistą, a poza tym nigdy nie ma w rodzinie stosownej, spokojnej chwili… Tak, to prawda, ale jest również kwestia pokory, uznania, że potrzebujemy Boga, tak jak celnik! I wszystkie rodziny, i my wszyscy potrzebujemy Boga! Potrzebujemy Jego pomocy, siły, błogosławieństwa, miłosierdzia, przebaczenia. A poza tym, by modlić się w rodzinie potrzebna jest prostota!

źródło: Episkopat.

Wiara w Chrystusa i nadzieja, której On jest mistrzem i nauczycielem, pozwalają człowiekowi odnieść zwycięstwo nad samym sobą, nad tym wszystkim, co w nim jest słabe i grzeszne, a zarazem ta wiara i nadzieja prowadzą do zwycięstwa nad złem i skutkami grzechu w otaczającym nas świecie. Chrystus wyzwolił Piotra z lęku, który owładnął jego duszą na wzburzonym morzu. Chrystus i nam pozwala przetrwać najtrudniejsze chwile w życiu, jeżeli z wiarą i nadzieją zwracamy się do Niego o pomoc. „Odwagi! Ja jestem, nie bójcie się!” (Mt 14,27).

Mocna wiara, z której rodzi się nadzieja, cnota tak bardzo dziś potrzebna, uwalnia człowieka od lęku i daje mu siłę duchową do przetrwania wszystkich burz życiowych. Nie lękajcie się Chrystusa! Zaufajcie Mu do końca! On jedyny „ma słowa życia wiecznego” (por. J 6,68). Chrystus nie zawodzi.

– Poznań, 1997.

Z radością oczekujemy na bliską już kanonizację Naszego Papieża, który był i jest darem Opatrzności Bożej dla Kościoła. Pragniemy też nadać głębszy wyraz temu wydarzeniu, podejmując wysiłek realizacji Jego wskazań i nauki.” – czytamy w liście Episkopatu Polski zapowiadającym obchody XIII Dnia Papieskiego.